اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 1304

1. تا کی ای رشگ پری عالمی از غم بکشی

2. در غم آن من دل خسته بماتم بکشی

3. مردم از دست تو تا چند ترا جور بود

4. نه که خوبی بتو دادند که آدم بکشی

5. گر بعیسی نفسی جان بدهد باز لبت

6. جان من خلق جهان را بتو یکدم بکشی

7. چونهمه عالم از انفاس تو جان یافته اند

8. نیست کس را سخنی گر همه عالم بکشی

9. اهلی سوخته چونشمع چه کردست که تو

10. هم بسوزی ز غم خویشتن هم بکشی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زین گلستان عاقبت چون باد می باید گذشت
* بر درختی هر زمان چون تاک پیچیدن چرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* معلم گومده تعلیم بیداد آن پَری رو را
* که جز خوی نکو لایق نباشد روی نیکو را
شعر کامل
جامی
* چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم
* که دل به دست کمان ابروییست کافرکیش
شعر کامل
حافظ