اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 297

1. هرکه برخاست ز سودای تو بر جا ننشست

2. تا نیفکند بپای تو سر از پا ننشست

3. عرصه کوی تو صحرای قیامت باشد

4. زانکه هرگز ز سر کوی تو غوغا ننشست

5. گرچه عمری بنشستم بسر راه امید

6. جز سگ کوی تو کس با من شیدا ننشست

7. دل مجنون نه بدیوانگی از خلق رمید

8. عقل او بود که با مردم دانا ننشست

9. داد طوفان سرشکم همه عالم بر باد

10. در تنور دل من آتش سودا ننشست

11. گرد راهت به سر سرو سهی باد نشاند

12. خاک پای تو کجا رفت که بالا ننشست

13. پهلوی خار کسی سرو سهی را ننشاند

14. اهلی از یار مشو رنجه که با ما ننشست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آب بقا کجا و لب نوش او کجا؟
* آتش کجا و گرمی آغوش او کجا؟
شعر کامل
رهی معیری
* تا طبیعت زعفران را رنگ اعدای تو دید
* مایهٔ شادی جدا کرد از مزاج زعفران
شعر کامل
سنایی
* شبم در ماتم هجران دو ابرو در خیال آمد
* به سینه هر کجا ناخن زدم شکل هلال آمد
شعر کامل
جامی