اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 357

1. پیر مغان گدای درش همچو ما بسی است

2. ما خود کسی نه ایم ولی پیر ما کسی است

3. گر بهر دوست کوهکنی مرد قصه چیست

4. در وادی محبت ازین کشته ها بسی است

5. هرگل که نیست بوی وفا دارییی در او

6. گر هم گل بهشت بود پیش ما خسی است

7. بادا فدای قامت طوبی خرام او

8. هرجا که سرونازی و شمشاد نورسی است

9. باشد که همرهان نظر کیمیا کنند

10. بر اهلی حزین که درین راه واپسی است


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شب تیره از تیغ رخشان کنم
* به آورد گه بر سرافشان کنم
شعر کامل
فردوسی
* فروتنی است دلیل رسیدگان کمال
* که چون سوار به منزل رسد پیاده شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* خاطری معمور کردن، از دو عالم خوشترست
* گنج را در دامن ویرانه می ریزیم ما!
شعر کامل
صائب تبریزی