اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 370

1. چون کوهکن با بیستون گفتم توانم راز گفت

2. طاقت نبودش کوه هم حرفی که گفتم بازگفت

3. ز اول نظر در روی او دیدم هلاک خویشتن

4. انجام حال عاشقان هم از آغاز گفت

5. از غمزه غماز او رسوای عالم گشته ام

6. مسکین کسی کاحوال خود با مردم غماز گفت

7. چون سایه شد سرو سهی خاک ره آنسرو قد

8. کار از نیاز اینجا رود نتوان سخن از ناز گفت

9. گر رشته جان بگسلد اهلی منال از دست او

10. کین نکته در گوش دلم چنک حزین آواز گفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شکنج زلف سیاه تو بر سمن چو خوشست
* دمیده سنبلت از برک نسترن چه خوشست
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* رفیقان چنان عهد صحبت شکستند
* که گویی نبوده‌ست خود آشنایی
شعر کامل
حافظ
* نظر خدای بینان طلب هوا نباشد
* سفر نیازمندان قدم خطا نباشد
شعر کامل
سعدی