لینک اشتراک گذاری
کپی شد
اهلی شیرازی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 546

1. زد جامه چاک و سینه صافی چو مه نمود

2. گویی شکافت ابر و مه چارده نمود

3. چشمش بیک نگاه مرا کشت و زنده کرد

4. آن مه قیامتی بمن از یک نگه نمود

5. ساقی بیا که روی وی از ساغر صبوح

6. چون آفتاب از شفق صبحگه نمود

7. اول براه کعبه قدم میزدم ز شوق

8. آخر مرا به بتکده آنشوخ ره نمود

9. بر روی او چو زلف پریشان حجاب شد

10. عالم بچشم اهلی بیدل سیه نمود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* آن را که بوی عنبر زلف تو آرزوست
* چون عود گو بر آتش سودا بسوز و ساز
شعر کامل
حافظ
* پیوسته است سلسله موجها به هم
* خود را شکسته هر که دل ما شکسته است
شعر کامل
صائب تبریزی
* سخن را روی گرم از قید خاموشی برون آرد
* سپند از آتش سوزان بلند آواز می گردد
شعر کامل
صائب تبریزی