امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 232

1. تا زید بنده غم عشق به جان خواهد داشت

2. سر به خاک ره آن سرو روان خواهد داشت

3. ای پسر، عهد جوانیست، زکوتی می ده

4. روزگارت نه همه عمر جوان خواهد داشت

5. چشم و ابرو منما، زانکه بلا خواهد خاست

6. فتنه گر دست بدان تیر و کمان خواهد داشت

7. بوسه ده، لیک به پروانه آن غمزه مده

8. که ز شوخی همه عمرم به زیان خواهد داشت

9. می کشی خلق که از حسن خودم این سوداست

10. مکن این سود که روزیت زیان خواهد داشت

11. توبه کردی ز جفا، نیست مرا باور، ازانک

12. ناز خوبی و جوانیت بر آن خواهد داشت

13. گفتی، ار من بروم هیچ مرا یاد کنی

14. این حکایت به کسی گوی که جان خواهد داشت

15. عشق را گفتم، دل راز نهان می دارد

16. گفت، من دانم و او، چند نهان خواهد داشت

17. خسروا، از تو چرا صبر گریزانست چنین؟

18. چند ازین واقعه خود را به کران خواهد داشت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گفتا کجاست ایمن گفتم که زهد و تقوا
* گفتا که زهد چه بود گفتم ره سلامت
شعر کامل
مولوی
* دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود
* چون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* بلبل نطقش به ناز غنچهٔ لب کرد باز
* گشت ز مل عارضش همچون گل کام‌کار
شعر کامل
خاقانی