امیرخسرو دهلوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 565

1. اگر چشم تو روزی بر مه افتد

2. مه از خورشید باشد، در ته افتد

3. وگر شکل زنخدانت ببیند

4. روانی آب حیوان در چه افتد

5. چو در خندیدن آید باغ رویت

6. گل اندر دیده مهر و مه افتد

7. کند پیوند عمر از صبح رویت

8. چو روز عمر گل را کوته افتد

9. نخواهم بعد ازین مه را ببینم

10. گذر گر بر منت بعد از مه افتد

11. به رویت خواهم، الحمدی بخوانم

12. غلط، ترسم که در بسم الله افتد

13. دلم را در سر زلفت ره افتاد

14. غریبان را به هندوستان ره افتد

15. چو خواهد عارضت عشاق را عرض

16. نظر بر من پس از چندین گه افتد

17. فغان، ای جان که در خسرو فراقت

18. چنان افتاد کاتش در که افتد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر همه خانه کعبه است، که تعمیر مکن
* تا توان کرد عمارت دل ویرانی را
شعر کامل
صائب تبریزی
* من آن شکل صنوبر را ز باغ دیده برکندم
* که هر گل کز غمش بشکفت محنت بار می‌آورد
شعر کامل
حافظ
* یافتم روشندلی از گریه های نیمشب
* خاطری چون صبح دارم از صفای نیمشب
شعر کامل
رهی معیری