1. ای انوری تویی که به فضل و هنر سزند

2. احرار روزگار و افاضل ترا رهی

3. بودند در قدیم امیران و شاعران

4. واکنون شدت مسلم بر شاعران شهی

5. هستت خبر که هستم دور از تو ناتوان

6. اشکم چو ناردانه و رخسار چون بهی

7. مشغول بوده‌ای که نکردی عیادتم

8. یا خود مرا محل عیادت نمی‌نهی

9. نی‌نی ز ابلهی است مرا از تو این طمع

10. خیزد چنین طمع به حقیقت ز ابلهی

11. با رنج ناتوانی ای دوستان مرا

12. دل گشت پر ز انده و از صبر شد تهی

13. گوید طبیب بهتری امروز غم مخور

14. اینک برفت علت و آغاز شد بهی

15. غم این غمست و بس که ز من فوت می‌شود

16. در بزم صدر عالم رسم سه‌شنبهی

17. آن جنت نعیم اگر در جهان بود

18. ممکن ظهور جنت ماوی، فتلک هی