لینک اشتراک گذاری
کپی شد
انوری_دیوانمقطع ها
شمارهٔ 391 - پیراهن کتان سنبلی از فریدالدین کاتب خواهد : ای پایهٔ دانش از دلت عالی
شمارهٔ 392 - در شکایت : من از تاثیر این گردنده گردون
شمارهٔ 393 - از بزرگی مسحی و رانین خواهد : حسام دولت و دین ای خدای داده ترا
شمارهٔ 394 - در مدح : ای جوان بخت پیر ملت و ملک
شمارهٔ 395 - در مذمت دشمنان صاحب : چهار چیز ز ارکان بارگاه تو باد
شمارهٔ 396 - فی اقتراح الذهب : ای فلک قدری که در انگشت قدر و همتت
شمارهٔ 397 - زین‌الدین عبدالله از استر افتاده و حکیم به عیادت او نرفته بود این قطعه در عذر تقصیر خویش گفته : ای بزرگی که از شمایل و قدر
شمارهٔ 398 - در مذمت افلاک : ای پسر تا به فلک ظن سخاوت نبری
شمارهٔ 399 - در مدح سلطان ملکشاه ثانی : شادباش ای خسرو عادل عماد دین و داد
شمارهٔ 400 - در مدیح : به خدایی که ذات لم یزلش
شمارهٔ 401 : ز ابتدا کاندر آمدی به عمل
شمارهٔ 402 : پارگکی کاه و نبیذم فرست
شمارهٔ 403 - در جواب مکتوب دوستی : هست در دیدهٔ من خوب‌تر از روی سپید
شمارهٔ 404 - در قناعت و خویشتن‌داری : ای به دریای عقل کرده شناه
شمارهٔ 405 - مطایبه : چند مهتاب بر تو پیماید
شمارهٔ 406 - در مذمت شاعری : شعر دور از تو حیض مردانست
شمارهٔ 407 - سلطان سنجر را گوید : ای جهان را عدل تو آراسته
شمارهٔ 408 - در ذم فتوحی شاعر : ای بر در بامداد پندار
شمارهٔ 409 - شراب خواسته : یک دو منک می سه تن به چار جوانب
شمارهٔ 410 : وزیر ملک‌پرور صدر دنیی
شمارهٔ 411 - حضور دوستی خواهد : ای زمین را ز بهر خدمت تو
شمارهٔ 412 - شراب خواهد : بار خدایا به فضل بندهٔ خود را
شمارهٔ 413 - در طلب شراب : چاکر ز روی عجز سؤالی همی کند
شمارهٔ 414 : شب تاریک و باد سرد و ابر تند و بارنده
شمارهٔ 415 - در مرثیهٔ مجدالدین ابوالحسن عمرانی : هیچ می‌دانی که در گیتی ز مرگ بوالحسن
شمارهٔ 416 - در مدح پادشاه زمان : ای خدایت به پادشاهی خلق
شمارهٔ 417 - در طلب هیزم : ای ز دست تجاسر خادم
شمارهٔ 418 : به نزدیک خواجه بدم چند روز
شمارهٔ 419 - طلب قبا از مخدوم کند : شهاب دولت و دین ای کسی که هست مدام
شمارهٔ 420 - در حسب حال خویش گوید : تو با من نسازی که از صحبت من

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* کله ترگ و شمشیر جام منست
* به بازو خم خام دام منست
شعر کامل
فردوسی
* چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد ماند
* درخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
شعر کامل
اوحدی
* گر سرو روان است مرا کلک ثناسنج
* از خجلت کوتاهی خود شاخ زریرم
شعر کامل
حزین لاهیجی