عطار_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 496

1. گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

2. شبنمی بودم ز دریا غرقه در دریا شدم

3. سایه‌ای بودم از اول بر زمین افتاده خوار

4. راست کان خورشید پیدا گشت ناپیدا شدم

5. زآمدن بس بی نشانم وز شدن بس بی خبر

6. گوئیا یکدم برآمد کامدم من یا شدم

7. می‌مپرس از من سخن زیرا که چون پروانه‌ای

8. در فروغ شمع روی دوست ناپروا شدم

9. در ره عشقش چو دانش باید و بی دانشی

10. لاجرم در عشق هم نادان و هم دانا شدم

11. چون همه تن دیده می‌بایست بود و کور گشت

12. این عجایب بین که چون بینا و نابینا شدم

13. خاک بر فرقم اگر یک ذره دارم آگهی

14. تا کجاست آنجا که من سرگشته‌دل آنجا شدم

15. چون دل عطار بیرون دیدم از هر دو جهان

16. من ز تاثیر دل او بی دل و شیدا شدم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از دل خونشده ماست نگارین پایش
* چون ازان زلف برون شانه شمشاد آید؟
شعر کامل
صائب تبریزی
* چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد ماند
* درخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
شعر کامل
اوحدی
* نقش شیرین رود از سنگ ولی ممکن نیست
* که خیال رُخش از خاطرِ فرهاد رود
شعر کامل
جامی