لینک اشتراک گذاری
کپی شد
فردوسی_شاهنامهداستان رستم و اسفندیار
شمارهٔ 1 - آغاز داستان : کنون خورد باید می خوشگوار
شمارهٔ 2 : ز بلبل شنیدم یکی داستان
شمارهٔ 3 : چو بگذشت شب گرد کرده عنان
شمارهٔ 4 : به فرزند پاسخ چنین داد شاه
شمارهٔ 5 : کتایون چو بشنید شد پر ز خشم
شمارهٔ 6 : به شبگیر هنگام بانگ خروس
شمارهٔ 7 : بفرمود تا بهمن آمدش پیش
شمارهٔ 8 : سخنهای آن نامور پیشگاه
شمارهٔ 9 : یکی کوه بد پیش مرد جوان
شمارهٔ 10 : چو بشنید رستم ز بهمن سخن
شمارهٔ 11 : ز رستم چو بشنید بهمن سخن
شمارهٔ 12 : بفرمود کاسپ سیه زین کنید
شمارهٔ 13 : چو رستم برفت از لب هیرمند
شمارهٔ 14 : نشست از بر رخش چون پیل مست
شمارهٔ 15 : چنین گفت با رستم اسفندیار
شمارهٔ 16 : بدو گفت رستم که آرام گیر
شمارهٔ 17 : چو از رستم اسفندیار این شنید
شمارهٔ 18 : چنین گفت رستم به اسفندیار
شمارهٔ 19 : چنین پاسخ آوردش اسفندیار
شمارهٔ 20 : چو رستم بدر شد ز پرده‌سرای
شمارهٔ 21 : چو رستم بیامد به ایوان خویش
شمارهٔ 22 : چو شد روز رستم بپوشید گبر
شمارهٔ 23 : بدانگه که رزم یلان شد دراز
شمارهٔ 24 : کمان برگرفتند و تیر خدنگ
شمارهٔ 25 : وزان روی رستم به ایوان رسید
شمارهٔ 26 : ببودند هر دو بران رای مند
شمارهٔ 27 : سپیده همانگه ز که بر دمید
شمارهٔ 28 : بدانست رستم که لابه به کار
شمارهٔ 29 : چنین گفت با رستم اسفندیار
شمارهٔ 30 : یکی نغز تابوت کرد آهنین

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* دانی که در شریعت ما کیست کشتنی
* بیگانه‌ای که هیچ نگشت آشنای تو
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ارزن اندر آسیا سالم‌تر است از من که هست
* بار عشق او چو کوه و جسم زار من چو کاه
شعر کامل
محتشم کاشانی
* بس که دردسر ز فریاد و فغان خود کشم
* از دهان چون ناله می خواهم زبان خود کشم
شعر کامل
جامی