فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 101

1. دمبدم دل ما را از الست پیغام است

2. از بلی بلی جانرا تازه تازه اسلامست

3. خاص می نه پندارد کاین بروز اول بود

4. بعد از آن سخن بگسست این عقیده عامست

5. گوش هر خدا بینی مستمع بود از حق

6. وانکه او نمی بیند بی گمان که او خامست

7. هر دو کون را ایزد دم بدم در ایجاد است

8. خلق راست راز کن مستی که بی جام است

9. بهر صید جان پاک دامها کنند از خاک

10. تا شود به از املاک یا رب این چه انعامست

11. مرغهای جان آید در شباک تن افتد

12. در بلا شود پخته زانکه بی بلا خام است

13. فوج فوج از آن عالم آورند جانها را

14. تا کدام ناکام و تا کدام را کامست

15. زمرهٔ سعید آیند زمرهٔ شقی گردند

16. تا چه در قضا رفته تا چه هر کرا نامست

17. زآتش غم عشقی جان و دل نشد پخته

18. ساز ره نکردی فیض کار بارو تو خامست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بس که رفتند شهیدان غمت سوی عدم
* لاله ها غرقه به خون می دمد آن صحرا را
شعر کامل
جامی
* من گدا و تمنای وصل او هیهات
* مگر به خواب ببینم خیال منظر دوست
شعر کامل
حافظ
* به جانب سفر آن تُرک تندخو رفتست
* خبر دهید مرا کز کدام سو رفتست
شعر کامل
جامی