فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 14

1. اگر فضل خدای ما بجنبش جا دهد ما را

2. بعشق او دهیم از جان و دل فردوس اعلا را

3. بآب چشم و رنگ زرد و داع بندگی بر دل

4. که در کاراست ما را نیست حاجت حقتعالی را

5. بود تاویل این مصراع حافظ آنچه من گفتم

6. باب ورنگ وخال وخط چه حاجت روی زیبا را

7. نباشد لطف او با ما چه سود از زهد و از تقوی

8. چوباشد لطف اوبا ما چه حاصل زهدوتقوی را

9. ولی ما را بباید طاعت و تقوی و اخلاصی

10. ادب باید رعایت کرد امر حق تعالی را

11. بلی ما را نباشد کار بارّد و قبول او

12. که او بهتر شناسد خبث و طیب و طینت ما را

13. بترس از آنچه در اول مقدر شد برای تو

14. باهل معرفت بگذار بس حل معما را

15. بیاخاموش شو ای فیض از این اسرار و دم در کش

16. که کس نگشود و نگشاید بحکمت این معما را


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آدم مسکین به یک خامی که در فردوس کرد
* چاک شد چون دانه گندم دل اولاد او
شعر کامل
صائب تبریزی
* طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید
* از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است
شعر کامل
رهی معیری
* رواق منظر چشم من آشیانه توست
* کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست
شعر کامل
حافظ