فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 147

1. مژده آمد از قدوم آنکه دل جویای اوست

2. جان باستقبالش آمد آنکه جان ماوای اوست

3. مژدگانی ده قدومش را که اینک میرسد

4. آنکه جان مست شراب عشق روح افزای اوست

5. اینک آمد تا که در جان و دل من جا کند

6. آنکه هم جان جای او پیوست هم دل جای اوست

7. اینک آمد آنکه هر جا سرو قدی ماهروی

8. هر چه دارد از نکوئی جمله از بالای اوست

9. اینک آمد آنکه جانرا مست چشم مست کرد

10. آنکه دلها خسته مژگان بی پروای اوست

11. اینک آمد تا نوازد خاطر هر خستهٔ

12. کو دلش صفرای او در سرش سودای اوست

13. اینک آمد تا بریزد جام می در جان و دل

14. آنکه در سرها خمار از ساغر و مبنای اوست

15. اینک آمد ساقی راواق صهبای الست

16. آنکه هر جا مستی ازنشأه صهبای اوست

17. در دل هر عاشقی تابی زمهر روی او

18. در سر هر بیدلی شوری ز استغنای اوست

19. نالهای زار ما بر بوی گلزار ویست

20. داغهای سینهٔ ما سایهٔ گلهای اوست

21. خیز و استقبال کن بس جان و دل درپای ریز

22. آنکه را جان و دل و تن منزل و ماوای اوست

23. فیض خامش کن که نتوانی زوصفش دم مزن

24. آنچه گفتی هم کفی از موجه دریای اوست


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس
* زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس
شعر کامل
حافظ
* نیرزد همی زندگانیش مرگ
* درختی که زهر آورد بار و برگ
شعر کامل
فردوسی
* مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد
* که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی
شعر کامل
فروغی بسطامی