فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 211

1. خطیب عشق ندا کرد با زبان فصیح

2. که خلق جمله مریضند و عاشق است صحیح

3. زبان گشاد دگر بار بر سر منبر

4. که اهل عشق جوادند و اهل زهد شحیح

5. دگرچه خوش نگین گفت خلق بی نمکند

6. مگر سری که زشور محبت است ملیح

7. شجاع نیست مگر عاشقی که جان بخشد

8. شود صحیح که گردد بتیغ عشق جریح

9. بسروری رسد آخر زپافتاده عشق

10. شود رفیع که افتد ز راه دوست طریح

11. یمدح عاشق و معشوق و عشق در قرآن

12. یحبهم و یحبونه کند تصریح

13. ذلیل دوست بود عاشق و عزیز عدو

14. اذله و اعزّه بفیض گفت صریح


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بس که چون نی‌شکری نازک و شیرین و لطیف
* بند بند تو ز سر تا به قدم شیرین‌ست
شعر کامل
هلالی جغتایی
* آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد
* مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد
شعر کامل
مولوی
* چشم من کرد به هر گوشه روان سیل سرشک
* تا سهی سرو تو را تازه‌تر آبی دارد
شعر کامل
حافظ