فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 707

1. رنجیده از من میگذشت گفتم چه کردم جان من

2. گفتا ز پیشم دور شو دیگر بگرد من متن

3. از ما شکایت می‌کنی سر را حکایت می‌کنی

4. ما را سعایت میکنی از عشق ما خود دم مزن

5. تو مرد عشق ما نهٔ جور و جفا را خانهٔ

6. تو قابل اینها نهٔ دعوی مکن عشق چو من

7. ز اندوه و غم دم میزنی بر زخم مرهم مینهی

8. دل میکنی از غم تهی دل از وصال ما بکن

9. کردند مشتاقان ما در راه ما جانها فدا

10. تو میگریزی از بلا آسوده شو جانی مکن

11. گفتم سرت گردم بگو از هرچه من کردم بگو

12. ای چارهٔ دردم بگو دل کن تهی ز اندوه من

13. بد کردم و شرمنده‌ام پیش تو سرافکنده‌ام

14. خوی ترا من بنده‌ام تیغ جفا بر من مزن

15. ازتوچسان‌بتوان‌گسیخت وزتوچه‌سان بتوان‌گریخت

16. خون مرا باید چو ریخت اینک سرم گردن بزن

17. از فیض دامن در مکش از چاکر خود سر مکش

18. بر لوح جرمش خط بکش بر آتش دل آب زن

19. گر نگذری از جرم من جان من آن تست و تن

20. تیغی بکش بر من بزن منت بنه بر جان من


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ما به فلک بوده‌ایم یار ملک بوده‌ایم
* باز همان جا رویم جمله که آن شهر ماست
شعر کامل
مولوی
* دامن کشیدن از کف عشاق سهل نیست
* یوسف ازین گناه به زندان نشسته است
شعر کامل
صائب تبریزی
* حیفم آید به قلم نام لبت برد دریغ
* که به صد قرن از آن طرفه کمان نتوان ساخت
شعر کامل
کمال خجندی