فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 856

1. کی پسندی تو جفا بر من مسکین کی کی

2. تو و اندیشه ین کار خدا را هی هی

3. معدن مهر و وفا ز آنکه ازو جور و جفا

4. حاش‌لله کی آید ز تو اینها کی کی

5. دردیم وعدهٔ وصلت ببهار اندازی

6. باز چون فصل بهار آید گوئی دی دی

7. زخم بر من زنی و دست من آلوده کنی

8. تا چه گویند که زد زخم بگوئی وی وی

9. بس که با ناله و زاری دل من خو کرده است

10. چون شوم خاک نروید ز گل من جز نی

11. می انگور نخواهم که بود تلخ و پلید

12. لب شیرین تو خواهم بمکم پی در پی

13. جرعهٔ از لب لعلت اگرم دست دهد

14. تا ابد موی بمویم همه گوید می می

15. گر بخاکم گذری رقص کنان برخیزم

16. وز سر شوق زنم نعرهٔ یاحی یاحی

17. هی و هوئی بکن ای فیض بود کز طرفی

18. ناگهان بر سرت آید که رسیدم هی هی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* تا چند در میان فکنی باد و شانه را؟
* دل را نمی دهیم به زلف تو، زور نیست!
شعر کامل
صائب تبریزی
* نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگی
* قطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی
شعر کامل
صائب تبریزی
* ز مستی های شوق آن بلبل شوریده احوالم
* که نشناسد اگر صد بار بیند آشیانش را
شعر کامل
نظیری نیشابوری