فیض کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 922

1. گه بایمای تغافل دل ما می‌شکنی

2. گه بمژگان سیه رخنه درو می‌فکنی

3. جای هر ذره دلی در بن موئی داری

4. دل ز مردم چه ربائی و بصد پاره کنی

5. می‌ نگویم که دل از من مبر ای مایهٔ ناز

6. چونکه بردی نگهش دار چرا می‌شکنی

7. چون بگویم که نقاب از رخ چون مه برگیر

8. رخ نمائی و ربائی دل و برقع فکنی

9. در صفا ماهی و در رنگ و طراوت گل تر

10. آن قماش فلکی باز متاع چمنی

11. از جفایت دل اگر شکوه کند معذوری

12. شیشه آن تاب ندارد که بسنگش بزنی

13. فیض بس کن گله از یار نه نیکوست مکن

14. باید از خنجر از آن دست خوری دم نزنی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* همت بلنددار که با همت بلند
* هر جا روی به توسن گردون سواره ای
شعر کامل
صائب تبریزی
* ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی
* نروم جز به همان ره که توام راه نمایی
شعر کامل
سنایی
* اینهمه رفتند و مای شوخ چشم
* هیچ نگرفتیم از ایشان اعتبار
شعر کامل
سعدی