فروغی بسطامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 441

1. تا به چشمان سیه سرمه درانداخته‌ای

2. آهوان را همه خون در جگر انداخته‌ای

3. به هوای لب بامت که نشیمن نتوان

4. طایران را همه از بال و پر انداخته‌ای

5. ای دل غم زده از عجز تو معلومم شد

6. که بر تیغ محبت سپر انداخته‌ای

7. می‌توان یافتن از تیشهٔ فرهاد ای عشق

8. که بسی کوه گران از کمر انداخته‌ای

9. به کمند تو اگر تازه گرفتاری نیست

10. پس چرا یار قدیم از نظر انداخته‌ای

11. هیچ مرغ دلی از حلقهٔ زلف تو نجست

12. این چه دامی است که در رهگذر انداخته‌ای

13. سرگران رفته‌ای از حلقهٔ عشاق برون

14. جان به کف طایفه را در خطر انداخته‌ای

15. گره از چین سر زلف گشودستی باز

16. یا به دامان صبا مشک تر انداخته‌ای

17. نه همین کشتهٔ عشق تو فروغی تنهاست

18. ای بسا کشته که بر یکدیگر انداخته‌ای


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* بهر قربانی آن چشم سیه باید ریخت
* خون هر آهوی مشکین که به دشت ختن است
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چرا حافظ چو می‌ترسیدی از هجر
* نکردی شکر ایام وصالش
شعر کامل
حافظ
* باد گیسوی درختان چمن شانه کند
* بوی نسرین و قرنفل بدمد در اقطار
شعر کامل
سعدی