حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 334

1. گر دست رسد در سر زلفین تو بازم

2. چون گوی چه سرها که به چوگان تو بازم

3. زلف تو مرا عمر دراز است ولی نیست

4. در دست سر مویی از آن عمر درازم

5. پروانه راحت بده ای شمع که امشب

6. از آتش دل پیش تو چون شمع گدازم

7. آن دم که به یک خنده دهم جان چو صراحی

8. مستان تو خواهم که گزارند نمازم

9. چون نیست نماز من آلوده نمازی

10. در میکده زان کم نشود سوز و گدازم

11. در مسجد و میخانه خیالت اگر آید

12. محراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازم

13. گر خلوت ما را شبی از رخ بفروزی

14. چون صبح بر آفاق جهان سر بفرازم

15. محمود بود عاقبت کار در این راه

16. گر سر برود در سر سودای ایازم

17. حافظ غم دل با که بگویم که در این دور

18. جز جام نشاید که بود محرم رازم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نمی توان غم دل را به خنده بیرون برد
* ز خنده رویی گل تلخی از گلاب نرفت
شعر کامل
صائب تبریزی
* هر گل که سر از پیرهن غنچه برآرد
* برغفلت ما خنده زنان است درین باغ
شعر کامل
صائب تبریزی
* بگذار تا بگرییم چون ابر در بهاران
* کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
شعر کامل
سعدی