1. آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم

2. خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم

3. من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا

4. بنده معتقد و چاکر دولتخواهم

5. بسته‌ام در خم گیسوی تو امید دراز

6. آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم

7. ذره خاکم و در کوی توام جای خوش است

8. ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم

9. پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد

10. و اندر آن آینه از حسن تو کرد آگاهم

11. صوفی صومعه عالم قدسم لیکن

12. حالیا دیر مغان است حوالتگاهم

13. با من راه نشین خیز و سوی میکده آی

14. تا در آن حلقه ببینی که چه صاحب جاهم

15. مست بگذشتی و از حافظت اندیشه نبود

16. آه اگر دامن حسن تو بگیرد آهم

17. خوشم آمد که سحر خسرو خاور می‌گفت

18. با همه پادشهی بنده تورانشاهم