حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 391

1. خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن

2. تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن

3. غم دل چند توان خورد که ایام نماند

4. گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن

5. مرغ کم حوصله را گو غم خود خور که بر او

6. رحم آن کس که نهد دام چه خواهد بودن

7. باده خور غم مخور و پند مقلد منیوش

8. اعتبار سخن عام چه خواهد بودن

9. دست رنج تو همان به که شود صرف به کام

10. دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن

11. پیر میخانه همی‌خواند معمایی دوش

12. از خط جام که فرجام چه خواهد بودن

13. بردم از ره دل حافظ به دف و چنگ و غزل

14. تا جزای من بدنام چه خواهد بودن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مرد مصاف در همه جا یافت می شود
* در هیچ عرصه مرد تحمل ندیده ام
شعر کامل
صائب تبریزی
* تواضع سر رفعت افرازدت
* تکبر به خاک اندر اندازدت
شعر کامل
سعدی
* ساقی سیم ساق من گر همه درد می‌دهد
* کیست که تن چو جام می جمله دهن نمی‌کند
شعر کامل
حافظ