حافظ_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 449

1. ای که مهجوری عشاق روا می‌داری

2. عاشقان را ز بر خویش جدا می‌داری

3. تشنه بادیه را هم به زلالی دریاب

4. به امیدی که در این ره به خدا می‌داری

5. دل ببردی و بحل کردمت ای جان لیکن

6. به از این دار نگاهش که مرا می‌داری

7. ساغر ما که حریفان دگر می‌نوشند

8. ما تحمل نکنیم ار تو روا می‌داری

9. ای مگس حضرت سیمرغ نه جولانگه توست

10. عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری

11. تو به تقصیر خود افتادی از این در محروم

12. از که می‌نالی و فریاد چرا می‌داری

13. حافظ از پادشهان پایه به خدمت طلبند

14. سعی نابرده چه امید عطا می‌داری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در پیکر باغ شکل نرگس
* چشمی است که ریخته است مژگان
شعر کامل
خاقانی
* الا گر جفا کردی اندیشه کن
* وفا پیش گیر و کرم پیشه کن
شعر کامل
سعدی
* وقت است درین انجمن از تنگدلیها
* چون پسته زبان در دهنم زنگ برآرد
شعر کامل
صائب تبریزی