حزین لاهیجی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 712

1. ز سامان سفر با خود دل رنجیده ای دارم

2. به کف چیزی که دارم، دامن برچیده ای دارم

3. نظر پوشیدن از آفاق باشد عین بینایی

4. اگر انصاف داری، چشم دنیا دیده ای دارم

5. عجب نبود که بنماید جبين، محراب دیداری

6. که من از هر دو عالم روی برگردیده ای دارم

7. عبث بر لب مزن انگشت، بانگ دلخراشم را

8. که در نای دل، آواز سحر نالیده ای دارم

9. تو از نادیدگی دنبال هر موری تکاپو کن

10. من از شرمندگی باز نظر پوشیده ای دارم

11. نمی فهمی تو ای سرو روان، مشق روانی کن

12. که من از قامت خم مصرع پیچیده ای دارم

13. ز تیغش زخم سیرابی ست دل را، تشنه کی مانم؟

14. درین تفسیده صحرا گرگ باران دیده ای دارم

15. هم آواز هزارم نالۀ شور افکنم بشنو

16. هماغوش خزانم، دفتر پاشیده ای دارم

17. حزین آمد شد من اختیاری چون نفس نبود

18. به خواب بیخودی پای جهان گردیده ای دارم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب
* میزبان ماست هر کس می شود مهمان ما
شعر کامل
صائب تبریزی
* در گلستانی که آن سرو میان باریک هست
* سرو را در دیده باریک بین اندام نیست
شعر کامل
محتشم کاشانی
* به روی تازه نتوان پرده پوش فقر گردیدن
* که آتش عاقبت از دست خالی در چنار افتد
شعر کامل
صائب تبریزی