جامی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 967

1. بیا که فصل بهارست و محتسب معزول

2. معاشران به فراغت به کار خود مشغول

3. بیا بیا که صفا در پی صفاست همه

4. حریف ساده، می بی غش و قدح مصقول

5. شراب لعل ز جام بلورکش که به هم

6. دو جوهرند یکی منعقد دگر محلول

7. عَلَم به عالم اطلاق زن زبادۀ لعل

8. مشو چو فلسفیان قید علّت و معلول

9. فقیه و زاهد و عابد نه مرد این کارند

10. ببند بر رخ اینان درِ خروج و دخول

11. چو از فضایل مردانِ راه محرومی

12. چه سود بحث که آن فاضل است و این مفضول

13. به جرم توبه ز مَستان خجل مشو جامی

14. که پیش اهل کرم هست عذرها مقبول


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
* من چه دانستم که خواهد پنبه گوشم شدن
شعر کامل
صائب تبریزی
* به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوست
* عاشقم بر همه عالم که همه عالم ازوست
شعر کامل
سعدی
* در بوستان حریفان مانند لاله و گل
* هر یک گرفته جامی بر یاد روی یاری
شعر کامل
حافظ