کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

شمارهٔ 173

1. زلف کمند افکنت اقلیم جان گرفت

2. با این کمند روی زمین می توان گرفت

3. ترکان چه سان به نیغ بگیرنده ملک را

4. چشمت به غمزه ملک دل ما چنان گرفت

5. خوبان همه ز شرم گرفتند روی خویش

6. پیش نو از نخست به آسمان گرفت

7. ای دل مترس از آنکه نگردی شکار یار

8. اینک ز غمزه نپر وز ابرو گمان گرفت

9. سر پیش او نهادم و نگرفت آن به هیچ

10. جان عزیز چون بنهادم روان گرفت

11. از لاغری گرفت به یک تک شبم رقیب

12. خندید بار و گفت که سگ استخوان گرفت

13. در باب عاشقی است حدیثی به زر کمال

14. هر نقش کز رخ نو بر آن آستان گرفت


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ندارم گر چه در خرمن پر کاهی، به این شادم
* که رزق خوشه چین باشد زبان گندمین از من
شعر کامل
صائب تبریزی
* من که دارم در گدایی گنج سلطانی به دست
* کی طمع در گردش گردون دون پرور کنم
شعر کامل
حافظ
* تو راز جهان تا توانی مجوی
* که او زود پیچد ز جوینده روی
شعر کامل
فردوسی