لینک اشتراک گذاری
کپی شد
کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

شمارهٔ 336

1. با باد لبت ساقی چون می به قدح ریزد

2. صد کشته به یک جرعه از خاک بر انگیزد

3. گر زیر درخت گل باز آنی و بنشینی

4. هر باد که برخیزد گل بر سر گل ریزد

5. بنمای به خوبان رخ در حسن مکن دعوی

6. تا زلف تو از هر سو منشور بیاویزد

7. گو چشم نو کمتر خور خون در مسکینان

8. بیمار ز پر خوردن شرطیست که پرهیزد

9. افتاد رقیب از پا چون اشک به أه ما

10. زین گونه نیفتادست این بار که برخیزد

11. تا شد به لبت همدم دل سوخت ز غم جان هم

12. در موم زنند آتش با شهد چو آمیزد

13. از جور سر زلفت نگریخت کمال آئی

14. عیار که شبرو شد از سلسله نگریزد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* شرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان
* ور نه پروانه ندارد به سخن پروایی
شعر کامل
حافظ
* ز ترک تنگ چشمی مردمی صائب طمع دارم
* که تلخ افتاده چون بادام کوهی دیده تنگش
شعر کامل
صائب تبریزی
* عقل را دیوانه می دانیم ما
* عشق را فرزانه می دانیم ما
شعر کامل
صائب تبریزی