کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 530

1. نمی خواهم که کسی با آن شکر لب هم نفس باشد

2. ولی هر جا که شیرین ست غوغای مگس باشد

3. طبیب احوال من پرسید گفتم زلف او دال است

4. گر اهل حکمت است او را همین یک حرف بس باشد

5. از آن لب گفتم ار بورسی دهی بیش از کنارم ده

6. بگفت این نکته نشنیدی که حلوا باز بس باشد

7. شنیدم کآن صنم را هست با عشاق دلسوزی

8. ولی ز آن گونه دلسوزی که آتش را به خس باشد

9. فلک بر آفتاب و مه رساند پایه قدرم

10. گرم با خاک پای تو چو زلفت دسترس باشد

11. کمال از لطف طبع آمد اسیر عشق مهرویان

12. چو بلبل کز خوش آوازی گرفتار قفس باشد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* از تواضع افسر خورشید زرین گشته است
* کم نمی گردد فروغ گوهر از افتادگی
شعر کامل
صائب تبریزی
* دارالقرار خانهٔ جاوید آدمیست
* این جای رفتنست و نشاید قرار کرد
شعر کامل
سعدی
* حیفم آید به قلم نام لبت برد دریغ
* که به صد قرن از آن طرفه کمان نتوان ساخت
شعر کامل
کمال خجندی