کمال خجندی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارۀ 917

1. ای از حدیث زلف توام بر زبان گره

2. بگشای برقع از رخ و از زلف آن گره

3. چشمم گلی نچید ز باغ رخت هنوز

4. تا کی زند دو زلف تو بر ابروان گره

5. زلفت دلم بیست و در آویخت از هوا

6. جز باد دلگشا که گشاید چنان گره

7. خوبان که دانه دانه کنند اشک عاشقان

8. از ساحری زننده بر آب روان گره

9. ابرو ترش کنی و بگویم زهی کمان

10. آری فتد همیشه ز زه بر کمان گره

11. موی میان او به کمر هست در خیال

12. چون رشته که باشدش اندر میان گره

13. نظم کمال بسته به هم رشته درست

14. گفتار دیگران همه بر ریسمان گره


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چون به مهر و مه بسنجم حسن او در خیال
* از ترنج غبغب یوسف ترازو می کنم
شعر کامل
صائب تبریزی
* جهان چون گذاری همی بگذرد
* خردمند مردم چرا غم خورد
شعر کامل
فردوسی
* خوارم مکن که ریختن آب روی را
* با خون صد شهید مقابل نهاده اند
شعر کامل
نظیری نیشابوری