کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 141 - ایضا له

1. زهی تازه رویی که خلق لطیفت

2. ز سندان به دی ماه گل بشکفاند

3. به بستان چو بلبل دبستان بسازد

4. بجز مدحت از دفتر گل نخواند

5. صبا گر ز انصافت آگاه گردد

6. نیارد که پیراهن گل دراند

7. طبقهای زر چیست بر دست گلبن؟

8. بدان تا که در خاک پایت فشاند

9. کسی کو چو غنچه دل اندر تو بندد

10. ز تو تازه رو همچو گلبرگ ماند

11. ز شرم تو گل رنگ برچهره آرد

12. ز خلق تو لاله قدح می ستاند

13. گل خلق تو چون بخندد بیک دم

14. ز دل بسته غنچه را وارهاند

15. قضا گلشن چرخ را در رکابت

16. قبا بسته چون غنچگان می دواند

17. به گل چیدن آمد به باغ سخایت

18. رهی گر چه گستاخیی می نداند

19. چو گل باتو درعشرت اندرچه افتاد

20. زمین بوس هردم چو گل می رساند

21. چو گل انبساطی کنم با تو زیراک

22. کف در فشانت به گل نیک ماند

23. گرفت آتشی چو گل اندر نهادم

24. رخم همچو گل زان عرق می چکاند

25. توقّع به لطفت چنانست کاین دم

26. به آب گل این شعله را وانشاند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود
* از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدایت
شعر کامل
حافظ
* در زلف بتان، مپیچ، ای دل
* کاین رشته سری دراز دارد
شعر کامل
امیرخسرو دهلوی
* به رنگ زرد قناعت کن از ریاض جهان
* که رنگ سرخ به خون جگر شود پیدا
شعر کامل
صائب تبریزی