کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 167 - وله ایضا

1. در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود

2. وین بنده را زبان عبارت فصیح بود

3. چندان که خواستم که کنم نظم مدحتی

4. نه معنی غریب و نه لفظی ملیح بود

5. چون بادپای خوشرو اندیشه گرم کرد

6. از عجز درسر آمد و عیبی قبیح بود

7. گفتی قلم شدست مرا دست با قلم

8. وین از کسل نبود که عجز صریح بود

9. بسیار گرد طبع پریشان برآمدم

10. نه پاسخی بجای و نه عذری صحیح بود

11. تا عاقبت زعقل شنیدم که موجبش

12. این بود و بس که قدر تو بیش از مدیح بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نه چمن شکوفه‌ای رست چو روی دلستانت
* نه صبا صنوبری یافت چو قامت بلندت
شعر کامل
سعدی
* می شود از سنگ طفلان چون تن مجنون کبود
* خال لیلی جامه در نیل مصیبت می زند
شعر کامل
صائب تبریزی
* مغز سران کدوی خشک اشک یلان زرشک تر
* زین دو به تیغ چون نمک پخته ابای معرکه
شعر کامل
خاقانی