کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 167 - وله ایضا

1. در مدح تو اگر چه مجالی فسیح بود

2. وین بنده را زبان عبارت فصیح بود

3. چندان که خواستم که کنم نظم مدحتی

4. نه معنی غریب و نه لفظی ملیح بود

5. چون بادپای خوشرو اندیشه گرم کرد

6. از عجز درسر آمد و عیبی قبیح بود

7. گفتی قلم شدست مرا دست با قلم

8. وین از کسل نبود که عجز صریح بود

9. بسیار گرد طبع پریشان برآمدم

10. نه پاسخی بجای و نه عذری صحیح بود

11. تا عاقبت زعقل شنیدم که موجبش

12. این بود و بس که قدر تو بیش از مدیح بود


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* دل شکسته حافظ به خاک خواهد برد
* چو لاله داغ هوایی که بر جگر دارد
شعر کامل
حافظ
* ما سبکروحان به بوی سیب غبغب زنده ایم
* سبزه ما آب از چاه زنخدان می کشد
شعر کامل
صائب تبریزی
* دور گردان را به احسان یاد کردن همت است
* ورنه هر نخلی به پای خود ثمر می افکند
شعر کامل
صائب تبریزی