لینک اشتراک گذاری
کپی شد
کمال‌الدین اسماعیل_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 217 - ایضا له

1. ای ضمیر تو غیب را جاسوس

2. وی تو مسعود و دشمنت منحوس

3. مدّتی رفت تا مرا کرمت

4. نه ز مطعوم داد و نه ملبوس

5. کرده یی حبس رسم من بی جرم

6. وین هم از بخت و طالع معکوس

7. چیست موجب که از میان رسوم

8. رسم من گشت ناگهان مطموس

9. مکن ایخواجه رسم من بفرست

10. مشکن بیش از این مرا ناموس

11. ور گناهی حوالت است به من

12. غلّه مطلق کن و مرا محبوس


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* هیچ دانی که چرا پسته چنان می‌خندد
* زانکه گفتم که بدان پسته دهن می‌مانی
شعر کامل
خواجوی کرمانی
* گر زیر درخت گل باز آنی و بنشینی
* هر باد که برخیزد گل بر سر گل ریزد
شعر کامل
کمال خجندی
* گریه تاب نشست از رخ من گرد خمار
* چشم بر خوشه انگور ثریا دارم
شعر کامل
صائب تبریزی