خاقانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 142

1. سخن با او به موئی درنگیرد

2. وفا از هیچ روئی در نگیرد

3. زبانم موی شد ز آوردن عذر

4. چه عذر آرم که موئی درنگیرد

5. غلامش خواستم بودن، دلم گفت

6. که این دم با چنوئی درنگیرد

7. چه جوئی مهر کین‌جوئی که با او

8. حدیث مهرجوئی درنگیرد

9. بر آن رخ اعتمادش هست چندانک

10. چراغ از هیچ روئی درنگیرد

11. ازین رنگین سخن خاقانیا بس

12. که با او رنگ جوئی در نگیرد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* مال دادی به باد چون تو همی
* گل به گوهری خری و خر به خیار
شعر کامل
سنایی
* به هیچ جا نرسد هرکه همتش پست است
* پرشکسته خس وخار آشیانه شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* مردم کوته نظر در انتظار محشرند
* دیده روشندلان آیینه محشر بود
شعر کامل
صائب تبریزی