خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 329

1. نی ز دود دل پرآتش ما می‌نالد

2. تو مپندار که از باد هوا می‌نالد

3. عندلیبیست که در باغ نوا می‌سازد

4. خوش سرائیست که در پرده‌سرا می‌نالد

5. بیزبانست و ندانم که کرا می‌خواند

6. در فغانست و ندانم که چرا می‌نالد

7. من دلخسته اگر زانکه ز دل می‌نالم

8. باری آن خستهٔ بیدل ز کجا می‌نالد

9. می‌فتد هر نفسی آتشم اندر دل ریش

10. بسکه آن غمزدهٔ بی سر و پا می‌نالد

11. می زنندش نتواند که ننالد نفسی

12. زخم دارد نه به تزویر و ریا می‌نالد

13. بسکه راه دل ارباب حقیقت زده است

14. ظاهر آنست که در راه خدا می‌نالد

15. نه دل خسته که یک دم ز هوا خالی نیست

16. هر کرا می‌نگرم هم ز هوا می نالد

17. هیچکس همدم ما نیست بجز نی و او نیز

18. چون بدیدیم هم از صحبت ما می‌نالد

19. ناله و زاری خواجو اگر از بی برگیست

20. او چه دیدست که هردم ز نوا می‌نالد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* شاه آن نیست که ملکی به سپاهی گیرد
* شاه آنست که بر ملک دلی باشد شاه
شعر کامل
وحشی بافقی
* گلی کان پایمال سرو ما گشت
* بود خاکش ز خون ارغوان به
شعر کامل
حافظ
* چشم من کرد به هر گوشه روان سیل سرشک
* تا سهی سرو تو را تازه‌تر آبی دارد
شعر کامل
حافظ