خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 542

1. زهی مستی من ز بادام مستش

2. شکست دل از سنبل پرشکستش

3. فرو بسته کارم ز مشکین کمندش

4. پراکنده حالم ز مرغول شستش

5. تنم موئی از سنبل لاله پوشش

6. دلم رمزی از پستهٔ نیست هستش

7. خمیده قد چنبر از چین جعدش

8. شکسته دلم بستهٔ زلف پستش

9. شب تیره دیدم چو رخشنده ماهش

10. ز می مست و من فتنهٔ چشم مستش

11. چو شمعی فروزنده شمعی بپیشش

12. چو گل‌دسته‌ئی دسته‌ای گل بدستش

13. قمر بندهٔ مهر تابنده بدرش

14. حبش هندوی زنگی بت پرستش

15. چو بنشست گفتم که بنشیند آتش

16. کنون فتنه برخاستست از نشستش

17. چو ریحان او دسته می‌بست خواجو

18. دل خسته در زلف سرگشته بستش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه عقده‌هاست به کار دلم ز بخت سیاه
* که زلف دوست بلند است و دست من کوتاه
شعر کامل
فروغی بسطامی
* ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد
* ناله کن بلبل که گلبانگ دل افکاران خوش است
شعر کامل
حافظ
* گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد
شعر کامل
حافظ