خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 542

1. زهی مستی من ز بادام مستش

2. شکست دل از سنبل پرشکستش

3. فرو بسته کارم ز مشکین کمندش

4. پراکنده حالم ز مرغول شستش

5. تنم موئی از سنبل لاله پوشش

6. دلم رمزی از پستهٔ نیست هستش

7. خمیده قد چنبر از چین جعدش

8. شکسته دلم بستهٔ زلف پستش

9. شب تیره دیدم چو رخشنده ماهش

10. ز می مست و من فتنهٔ چشم مستش

11. چو شمعی فروزنده شمعی بپیشش

12. چو گل‌دسته‌ئی دسته‌ای گل بدستش

13. قمر بندهٔ مهر تابنده بدرش

14. حبش هندوی زنگی بت پرستش

15. چو بنشست گفتم که بنشیند آتش

16. کنون فتنه برخاستست از نشستش

17. چو ریحان او دسته می‌بست خواجو

18. دل خسته در زلف سرگشته بستش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
* این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش
شعر کامل
حافظ
* ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشد
* در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد
شعر کامل
حزین لاهیجی
* خرمن گل بود و شد از مرگ شاخ زعفران
* صد گلستان بیش ارزد زعفران عاشقان
شعر کامل
مولوی