خواجوی کرمانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 548

1. گلزار جنتست رخ حور پیکرش

2. و آرامگاه روح لب روح پرورش

3. سرو سهی که در چمن آزادیش کنند

4. آزاد کردهٔ قد همچون صنوبرش

5. باد بهار نکهتی از شاخ سنبلش

6. و آب حیات قطره‌ئی از حوض کوثرش

7. شکر حکایتی ز دو لعل شکر وشش

8. عنبر شمامه‌ئی ز دو زلف معنبرش

9. تاراج گشته صبر ز جادوی دلکشش

10. زنار بسته عقل ز هندوی کافرش

11. خطی ز مشک سوده در اثبات دلبری

12. وجهی نوشته بر ورق روی چون خورش

13. یانی مگر که خازن سلطان نیکوئی

14. قفلی زمردین زده بر درج گوهرش

15. زانرو که زلف سرزده سر بر خطش نهاد

16. معلوم می‌شود که چه سوداست در سرش

17. گر خون چکد ز گفتهٔ خواجو عجب مدار

18. کز درد عشق غرقهٔ خونست دفترش


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* سر و زر و دل و جانم فدای آن یاری
* که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد
شعر کامل
حافظ
* این گردباد نیست که بالا گرفته است
* از خود رمیده ای است که صحرا گرفته است
شعر کامل
صائب تبریزی
* بلبل از شاخ گل افتد به زمین از مستی
* گر سحر بوی خوشت جانب گل‌زار آرند
شعر کامل
فروغی بسطامی