لینک اشتراک گذاری
کپی شد
منوچهری_دیوانقصیده و قطعه ها
شمارهٔ 1 - در صفت بهار و مدح ابوالحسن : نوبهار آمد و آورد گل و یاسمنا
شمارهٔ 2 : همی‌ریزد میان باغ، لؤلؤها به زنبرها
شمارهٔ 3 : چو از زلف شب بازشد تابها
شمارهٔ 4 : غرابا مزن بیشتر زین نعیقا
شمارهٔ 5 : ای با عدوی ما گذرنده ز کوی ما
شمارهٔ 6 : دوستان! وقت عصیرست و کباب
شمارهٔ 7 : در خمار می دوشینم ای نیک حبیب
شمارهٔ 8 : آمد شب و از خواب مرا رنج و عذابست
شمارهٔ 9 - در مدح سلطان مسعود غزنوی : ای ترک ترا با دل احرار چه کارست
شمارهٔ 10 : الا وقت صبوحست، نه گرمست و نه سردست
شمارهٔ 11 : چرخست ولیکن نه درو طالع نحسست
شمارهٔ 12 : سپیده‌دم که وقت کار عامست
شمارهٔ 13 - در وصف خزان و مدح احمدبن عبدالصمد وزیر سلطان مسعود : المنة لله که این ماه خزانست
شمارهٔ 14 : می بر کف من نه که طرب را سبب اینست
شمارهٔ 15 : این قصر خجسته که بنا کرده‌ای امسال
شمارهٔ 16 - در وصف نوروز و مدح خواجه ابوالحسن بن حسن : روزی بس خرمست، می‌گیر از بامداد
شمارهٔ 17 - در مدح ابوحرب بختیار : ساقی بیا که امشب ساقی به کار باشد
شمارهٔ 18 : به فال نیک و به روز مبارک شنبد
شمارهٔ 19 : جز به چشم عظمت هر که درو در نگرد
شمارهٔ 20 - در وصف بهار و مدح فضل بن محمد حسینی : وقت بهارست و وقت ورد مورد
شمارهٔ 21 - در مدح خواجه احمد وزیر سلطان مسعود غزنوی : ابر آذاری چمنها را پر از حورا کند
شمارهٔ 22 - در مدح سلطان مسعود غزنوی : دلم ای دوست تو دانی که هوای توکند
شمارهٔ 23 - در وصف نوروز و مدح خواجه احمدبن عبدالصمد وزیر : نوروز روز خرمی بیعدد بود
شمارهٔ 24 : آمد ای سید احرار! شب جشن سده
شمارهٔ 25 - در وصف بهار و مدح خواجه طاهر : باد نوروزی همی در بوستان سامر شود
شمارهٔ 26 - در مدح سلطان مسعود غزنوی : صنما بی تو دلم هیچ شکیبا نشود
شمارهٔ 27 - در مدح سلطان مسعود غزنوی : ابر آذاری برآمد از کران کوهسار
شمارهٔ 28 - در مدح سلطان مسعود غزنوی : بر لشکر زمستان نوروز نامدار
شمارهٔ 29 - در وصف بهار و مدح خواجه علی‌بن محمد : هنگام بهارست و جهان چون بت فرخار
شمارهٔ 30 : با رخت ای دلبر عیار یار

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* ترا دایه گر مرغ شاید همی
* پس این پهلوانی چه باید همی
شعر کامل
فردوسی
* دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم
* سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم
شعر کامل
حافظ
* بناهای آباد گردد خراب
* ز باران وز تابش آفتاب
شعر کامل
فردوسی