لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 224

1. هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند

2. شاه ملک افسر گدای ملک سر می‌افکند

3. آفتاب از پرده پیش از صبح می‌آید برون

4. چون سحرگه باد از آن رخ پرده بر می‌افکند

5. سایه می‌افکند مرغی بر سر مجنون و من

6. وادی دارم که آنجا مرغ پر می‌افکند

7. چون گریزد از بلا عاشق که آن ابرو کمان

8. ناوک مژگان به دلها بی‌خبر می‌افکند

9. سایه از لطف تن پاکش نمی‌افتد به خاک

10. جامه چون آن نازنین پیکر ز بر می‌افکند

11. وه که هرچند آن مهم نزدیک می‌خواهد به لطف

12. بختم از بی‌طالعی ها دورتر می‌افکند

13. هرگه آن مه بر ذقن می‌افکند چوگان زلف

14. محتشم در پای او چون گوی سر می‌افکند


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چاره من مرهم کافوری صبح است و بس
* من که دارم بر جگر داغی ز هر اختر جدا
شعر کامل
صائب تبریزی
* ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق
* برو ای خواجه عاقل هنری بهتر از این
شعر کامل
حافظ
* مستانه کاش در حرم و دیر بگذری
* تا قبله‌گاه مؤمن و ترسا کنم تو را
شعر کامل
فروغی بسطامی