محتشم کاشانی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 446

1. منم آن گدا که باشد سر کوی او پناهم

2. لقبم شه گدایان که گدای پادشاهم

3. شده راست کار بختم ز فلک که کرده مایل

4. به سجود سربلندی ز بتان کج کلاهم

5. لب خواهشم مجنبان که تمام آرزویم

6. به تو در طمع نیفتم ز تو هم تو را نخواهم

7. فلک از برای جورم همه عمر داشت زنده

8. چه شد ارتو نیز داری قدری دگر نگاهم

9. به غضب نگاه کردی و دگر نگه نکردی

10. نگهی دگر خدا را که خراب آن نگاهم

11. ز سیاست تو گشتم به گناه اگرچه قایل

12. به طریق مجرمانم نکشی که بی‌گناهم

13. شه محتشم کش من چو کمان رنجشم را

14. به ستیزه سخت کردی حذر از خدنگ آهم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* ناصحم گفت که جز غم چه هنر دارد عشق
* برو ای خواجه عاقل هنری بهتر از این
شعر کامل
حافظ
* روز مرگم نفسی وعده دیدار بده
* وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر
شعر کامل
حافظ
* یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور
* کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
شعر کامل
حافظ