لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزلیات از رسالهٔ جلالیه (فهرست)

شمارهٔ 39

1. دانسته باش ای دل کزان نامهربانت می‌برم

2. گر باز نامش می‌بری بی‌شک زبانت می‌برم

3. با شاهد دلجوی غم دست وفا کن در کمر

4. کامروز یا فردا از آن نازک میانت می‌برم

5. چون از چمن نخل جوان برد به زحمت باغبان

6. با ریشهٔ پیوند جان از وی جنانت می‌برم

7. مردانه دندان سخت کن وز تیغ هجران سر مکش

8. گر سخت جانی تا ابد زان دلستانت می‌برم

9. زان میوه ارزان بها گر نگسلی پیوند خود

10. چون تاک ازین پس یک به یک رگهای جانت می‌برم

11. گر از ره بی‌غیرتی دیگر به آن کو می‌روی

12. از اره غیرت روان پای روانت می‌برم

13. شرح غم من محتشم زین پیش می‌گفتی به او

14. گر باز می‌گوئی زبان زین ترجمانت می‌برم


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* تا طبیعت زعفران را رنگ اعدای تو دید
* مایهٔ شادی جدا کرد از مزاج زعفران
شعر کامل
سنایی
* پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود
* از شراب لایزالی جان ما مخمور بود
شعر کامل
مولوی
* بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
* بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
شعر کامل
مولوی