محتشم کاشانی_دیوانغزلیات از رسالهٔ جلالیه (فهرست)

شمارهٔ 61

1. به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی

2. دلیرم کردی اول در سخن آنگاه رنجیدی

3. ز من در باب آن زلف و زنخدان خواستی حرفی

4. چو من از ریسمانت رفتم اندر چاه رنجیدی

5. به تیغت نیم به سمل گشته بود ای ماه مرغ دل

6. چو از تقصیر خویشت ساختم آگاه رنجیدی

7. به کشتن سر بلندم دیر می‌کردی چه گفتم من

8. که بر قدم لباس شوق شد کوتاه رنجیدی

9. دهانت را چه گفتم هیچ بر من خرده نگرفتی

10. ولی این حرف چون افتاد در افواه رنجیدی

11. ز ره صد ره برون شد غیر و طبعت زو نشد رنجه

12. چرا زین بی دل گمره به یک بی‌راه رنجیدی

13. حدیث محتشم بر خاطرت ماند گران اول

14. چو بد تاویل کرد آن حرف را بدخواه رنجیدی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* فراق و وصل چه باشد رضای دوست طلب
* که حیف باشد از او غیر او تمنایی
شعر کامل
حافظ
* الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
* که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها
شعر کامل
حافظ
* نوبهاران که دمد شاخ گُلی از گِل من
* غنچه هایش بود آغشته به خونِ دل من
شعر کامل
جامی