لینک اشتراک گذاری
کپی شد
محتشم کاشانی_دیوانغزلیات از رسالهٔ جلالیه (فهرست)

شمارهٔ 61

1. به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی

2. دلیرم کردی اول در سخن آنگاه رنجیدی

3. ز من در باب آن زلف و زنخدان خواستی حرفی

4. چو من از ریسمانت رفتم اندر چاه رنجیدی

5. به تیغت نیم به سمل گشته بود ای ماه مرغ دل

6. چو از تقصیر خویشت ساختم آگاه رنجیدی

7. به کشتن سر بلندم دیر می‌کردی چه گفتم من

8. که بر قدم لباس شوق شد کوتاه رنجیدی

9. دهانت را چه گفتم هیچ بر من خرده نگرفتی

10. ولی این حرف چون افتاد در افواه رنجیدی

11. ز ره صد ره برون شد غیر و طبعت زو نشد رنجه

12. چرا زین بی دل گمره به یک بی‌راه رنجیدی

13. حدیث محتشم بر خاطرت ماند گران اول

14. چو بد تاویل کرد آن حرف را بدخواه رنجیدی


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* به آزادی توانگر شو که در ایام بی برگی
* همین سرو و صنوبر سبز در گلزار می ماند
شعر کامل
صائب تبریزی
* می شود از سنگ طفلان چون تن مجنون کبود
* خال لیلی جامه در نیل مصیبت می زند
شعر کامل
صائب تبریزی
* تو بت چرا به معلم روی که بتگر چین
* به چین زلف تو آید به بتگری آموخت
شعر کامل
سعدی