محتشم کاشانی_دیوانقطعه ها (فهرست)

شمارهٔ 104 - وله ایضا

1. ای دل انصاف ده که چون نبود

2. دور از جور خویش شرمنده

3. کز پی هم ز گلشن سادات

4. سه همایون درخت افکنده

5. اول آن نونهال گلشن جان

6. که شدی مرده از دمش زنده

7. گل باغ صفا صفی‌الدین

8. که رخش بر سمن زدی خنده

9. پس ضیای زمان و شمس زمین

10. آن دو نخل بلند و زیبنده

11. که شد اسباب عیش خرد و بزرگ

12. از غم فوتشان پراکنده

13. چون به آئین جد و باب شدند

14. جنت آرا به ذات فرخنده

15. تا دو تاریخ آشکار شود

16. این دو مصراع سزد از بنده

17. دور از بوستان مصطفوی

18. یک نهال و دو نخل افکنده


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* گر من از دوست بنالم نفسم صادق نیست
* خبر از دوست ندارد که ز خود با خبرست
شعر کامل
سعدی
* ستم از غمزه میاموز که در مذهب عشق
* هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد
شعر کامل
حافظ
* از غرور بی نیازی بارها بال هما
* بر سر من سایه افکنده است و سر پیچیده ام
شعر کامل
صائب تبریزی