مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 11

1. ای طوطی عیسی نفس وی بلبل شیرین نوا

2. هین زهره را کالیوه کن زان نغمه‌های جان فزا

3. دعوی خوبی کن بیا تا صد عدو و آشنا

4. با چهره‌ای چون زعفران با چشم تر آید گوا

5. غم جمله را نالان کند تا مرد و زن افغان کند

6. که داد ده ما را ز غم کو گشت در ظلم اژدها

7. غم را بدرانی شکم با دورباش زیر و بم

8. تا غلغل افتد در عدم از عدل تو ای خوش صدا

9. ساقی تو ما را یاد کن صد خیک را پرباد کن

10. ارواح را فرهاد کن در عشق آن شیرین لقا

11. چون تو سرافیل دلی زنده کن آب و گلی

12. دردم ز راه مقبلی در گوش ما نفخه خدا

13. ما همچو خرمن ریخته گندم به کاه آمیخته

14. هین از نسیم باد جان که را ز گندم کن جدا

15. تا غم به سوی غم رود خرم سوی خرم رود

16. تا گل به سوی گل رود تا دل برآید بر سما

17. این دانه‌های نازنین محبوس مانده در زمین

18. در گوش یک باران خوش موقوف یک باد صبا

19. تا کار جان چون زر شود با دلبران هم‌بر شود

20. پا بود اکنون سر شود که بود اکنون کهربا

21. خاموش کن آخر دمی دستور بودی گفتمی

22. سری که نفکندست کس در گوش اخوان صفا


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* در چمن چون از خمار باده گردم بی قرار
* تاک از دست نوازش می دهد تسکین مرا
شعر کامل
صائب تبریزی
* پای سرو بوستانی در گلست
* سرو ما را پای معنی در دلست
شعر کامل
سعدی
* سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
* وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد
شعر کامل
حافظ