مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1150

1. به خدمت لبت آمد به انتجاع شکر

2. که از لب شکرین بخش یک دو صاع شکر

3. تو ارتقا به سخا جو مگو نه گو آری

4. نظر مکن که نیی یافت ارتفاع شکر

5. لب تو است که شکر ز عین او روید

6. نه منتظر که رسید نسیه از بقاع شکر

7. شکر به وقت شکر خوردنت نصیبی یافت

8. که بر مذاق دهان‌ها بود مطاع شکر

9. ببسته‌ای دو لب امروز زان همی‌ترسم

10. که از غم تو بماند ز انتفاع شکر

11. زهی نبات که دارد لب تو کز وی شد

12. امیر جمله نباتات بی‌نزاع شکر

13. دهان ببندم و بسته شکر همی‌خایم

14. که تا به جان برسد خوش به ابتلاع شکر


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* خاک پیش تشنگان هرگز نگیرد جای آب
* چاره مخمور می، تریاک نتوانست کرد
شعر کامل
صائب تبریزی
* زاهدان تیغ زبان برخاکساران می کشند
* در زمین نرم طوفان می کند جاروب خشک
شعر کامل
صائب تبریزی
* تا صاحب فرزند نگردی، نتوان یافت
* در عالم ایجاد، حقوق پدری را
شعر کامل
صائب تبریزی