لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 1801

1. آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن

2. ای زندگی باغ‌ها وی رنگ بخش مرد و زن

3. هان ای صبای خوب خد اندر رکابت می رود

4. آب روان و سبزه‌ها وز هر طرف وجه الحسن

5. دریادلی و روشنی بر خشک و بر تر می زنی

6. او سخت خشک است و سیه بر وی مزن از بهر من

7. من خیره روتر آمدم بر جود تو راهی زدم

8. این کی تواند گفت گل با لاله یا سرو و سمن

9. ای باغ ساز و دست نی چون عقل فوق و پست نی

10. هستی چو نحل خانه کن یا جان معمار بدن

11. خواهی که معنی کش شوم رو صبر کن تا خوش شوم

12. رنجور بسته فن بود خاصه در این باریک فن


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری
* خورد ز غیرت روی تو هر گلی خاری
شعر کامل
حافظ
* به بندگی قدش سرو معترف گشتی
* گرش چو سوسن آزاده ده زبان بودی
شعر کامل
حافظ
* خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان
* زین فتنه‌ها که دامن آخرزمان گرفت
شعر کامل
حافظ