مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 2141

1. ای تن و جان بنده او بند شکرخنده او

2. عقل و خرد خیره او دل شکرآکنده او

3. چیست مراد سر ما ساغر مردافکن او

4. چیست مراد دل ما دولت پاینده او

5. چرخ معلق چه بود کهنه ترین خیمه او

6. رستم و حمزه کی بود کشته و افکنده او

7. چون سوی مردار رود زنده شود مرد بدو

8. چون سوی درویش رود برق زند ژنده او

9. هیچ نرفت و نرود از دل من صورت او

10. هیچ نبود و نبود همسر و ماننده او

11. ملک جهان چیست که تا او به جهان فخر کند

12. فخر جهان راست که او هست خداونده او

13. ای خنک آن دل که تویی غصه و اندیشه او

14. ای خنک آن ره که تویی باج ستاننده او

15. عشق بود دلبر ما نقش نباشد بر ما

16. صورت و نقشی چه بود با دل زاینده او

17. گفت برانم پس از این من مگسان را ز شکر

18. خوش مگسی را که تویی مانع و راننده او

19. نقش فلک دزد بود کیسه نگهدار از او

20. دام بود دانه او مرده بود زنده او

21. بس کن اگر چه که سخن سهل نماید همه را

22. در دو هزاران نبود یک کس داننده او


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* آن نقطه که پیرایهٔ پرگار وجود است
* خالی است که بر کنج لب نوش تو افتاد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* چون صبا با تن بیمار و دل بی‌طاقت
* به هواداری آن سرو خرامان بروم
شعر کامل
حافظ
* منه بر دل زار بار جهان را
* سبک ساز بر شاخ گل آشیان را
شعر کامل
صائب تبریزی