مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3114

1. عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

2. نیکو نگر که منم آن را که می‌نگری

3. من نزل و منزل تو من برده‌ام دل تو

4. که جان ز من ببری والله که جان نبری

5. این شمع و خانه منم این دام و دانه منم

6. زین دام بی‌خبری چون دانه می‌شمری

7. دوری ز میوه ما چون برگ می‌طلبی

8. دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری

9. اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست

10. زین حشر بی‌خبرند این مردم حشری

11. ارواح بر فلک‌اند پران به قول نبی

12. ارواح امتنانی طائر خضری

13. ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند

14. انظر الی ملک فی صورت البشری

15. این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین

16. فالجسم جامده و الروح فی السفری

17. زین برج‌ها بگذر چون همپر ملکی

18. و اطلع علی افق کالشمس و القمری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* باغ‌ من هست آن نگارینی‌ که اندر عشق اوست
* رنگ من چون شنبلید و اشک من چون ارغوان
شعر کامل
امیر معزی
* میگساری که لب و چشم تو بیند، داند
* که چرا از نظرم شکر و بادام افتاد
شعر کامل
فروغی بسطامی
* روی او در حسن چون ما هست، می‌گویم تمام
* قد او در لطف چون سروست، بنمودیم راست
شعر کامل
اوحدی