مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3147

1. ساقیا ساقیا روا داری

2. که رود روز ما به هشیاری

3. گر بریزی تو نقل‌ها در پیش

4. عقل‌ها را ز پیش برداری

5. عوض باده نکته می‌گویی

6. تا بری وقت ما به طراری

7. درد دل را اگر نمی‌بینی

8. بشنو از چنگ ناله و زاری

9. ناله نای و چنگ حال دلست

10. حال دل را تو بین که دلداری

11. دست بر حرف بی‌دلی چه نهی

12. حرف را در میان چه می‌آری

13. طوق گردن تویی و حلقه گوش

14. گردن و گوش را چه می‌خاری

15. گفته را دانه‌های دام مساز

16. که ز گفتست این گرفتاری

17. گه کلیدست گفت و گه قفلست

18. گاه از او روشنیم و گه تاری

19. گفت بادست گر در او بوییست

20. هدیه تو بود که گلزاری

21. گفت جامست گر بر او نوریست

22. از رخ تو بود که انواری

23. مشک بربند کوزه‌ها پر شد

24. مشک هم می‌درد ز بسیاری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* چه ماتم است ندانم نهفته در دل خاک
* که رخ به خون جگر شسته لاله می روید
شعر کامل
صائب تبریزی
* می شود در لقمه اول ز جان خویش سیر
* بر سر خوان لئیمان هر که مهمان می شود
شعر کامل
صائب تبریزی
* بغل از نامۀ احباب پُر کرد و نمی خواند
* که می ترسد شود مکتوب من هم در میان پیدا
شعر کامل
نظیری نیشابوری