مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 3147

1. ساقیا ساقیا روا داری

2. که رود روز ما به هشیاری

3. گر بریزی تو نقل‌ها در پیش

4. عقل‌ها را ز پیش برداری

5. عوض باده نکته می‌گویی

6. تا بری وقت ما به طراری

7. درد دل را اگر نمی‌بینی

8. بشنو از چنگ ناله و زاری

9. ناله نای و چنگ حال دلست

10. حال دل را تو بین که دلداری

11. دست بر حرف بی‌دلی چه نهی

12. حرف را در میان چه می‌آری

13. طوق گردن تویی و حلقه گوش

14. گردن و گوش را چه می‌خاری

15. گفته را دانه‌های دام مساز

16. که ز گفتست این گرفتاری

17. گه کلیدست گفت و گه قفلست

18. گاه از او روشنیم و گه تاری

19. گفت بادست گر در او بوییست

20. هدیه تو بود که گلزاری

21. گفت جامست گر بر او نوریست

22. از رخ تو بود که انواری

23. مشک بربند کوزه‌ها پر شد

24. مشک هم می‌درد ز بسیاری


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

ابیات برگزیده

* زنگ صحبت را به خلوت می توان از دل زدود
* زندگانی در جهان بی گوشه دل مشکل است
شعر کامل
صائب تبریزی
* فریب گریه زاهد مخور ز ساده دلی
* که دام در دل دانه است سبحه داران را
شعر کامل
صائب تبریزی
* خموش باش که گفتی بسی و کس نشنید
* که این دهل ز چه بام‌ست و این بیان ز کجا
شعر کامل
مولوی