لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 487

1. چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات

2. به هر که قدر تو دانست می‌دهند برات

3. هلال وار ز راه دراز می‌آیند

4. برای کارگزاری ز قاضی الحاجات

5. به مفلسان که ز بازارشان نصیبی نیست

6. ز مخزن زر سلطان همی‌کشند زکات

7. پی گشادن درهای بسته می‌آیند

8. گرفته زیر بغل‌ها کلیدهای نجات

9. به دست هر جان زنبیل زفت می‌آید

10. شنیده بانگ تعالو لتأخذوا الصدقات

11. بیا بیا گذری کن ببین زکات ملک

12. به طور موسی عمران و غلغل میقات

13. دریده پهلوی همیان از آن زر بسیار

14. دریده قوصره‌هاشان ز بار قند و نبات

15. ز خرمن دو جهان مور خود چه تاند برد

16. خمش کن و بنشین دور و می‌شنو صلوات


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* نیکخواهانم نصیحت می‌کنند
* خشت بر دریا زدن بی‌حاصلست
شعر کامل
سعدی
* عود جان در مجمر دل می نهم بر آتشی
* گرمی دلسوز عاشق از قرنفل خوشتر است
شعر کامل
شاه نعمت‌الله ولی
* پرواز من به بال و پر توست، زینهار
* مشکن مرا که می شکنی بال خویش را
شعر کامل
صائب تبریزی