لینک اشتراک گذاری
کپی شد
مولوی_دیوانغزل ها (فهرست)

غزل شمارهٔ 566

1. بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد

2. دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بردوزد

3. شما دل‌ها نگه دارید مسلمانان که من باری

4. چنان آمیختم با او که دل با من نیامیزد

5. نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم

6. چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندرآویزد

7. ز سایه خود گریزانم که نور از سایه پنهانست

8. قرارش از کجا باشد کسی کز سایه بگریزد

9. سر زلفش همی‌گوید صلا زوتر رسن بازی

10. رخ شمعش همی‌گوید کجا پروانه تا سوزد

11. برای این رسن بازی دلاور باش و چنبر شو

12. درافکن خویش در آتش چو شمع او برافروزد

13. چو ذوق سوختن دیدی دگر نشکیبی از آتش

14. اگر آب حیات آید تو را ز آتش نینگیزد


بعدیقبلی

هیچ نظری ثبت نشده

حمایت مالی

حمایت مالی داوطلبانه و اختیاری

ابیات برگزیده

* به عالم هر دلی کاو هوشمند است
* به زنجیر جنون عشق، بند است
شعر کامل
شیخ بهایی
* شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر
* کاین سر پرهوس شود خاک در سرای تو
شعر کامل
حافظ
* خال هندوی تو بر آتش عارض شب و روز
* پی احضار دل سوختگان فلفل داشت
شعر کامل
فروغی بسطامی